De opmars van de wasbeerhond
In Flevoland duiken steeds meer wasbeerhonden op. Hoeveel het er precies zijn, is onbekend, maar vorig jaar meldde Omroep Flevoland dat er 30 zijn doodgereden. Dat is waarschijnlijk vooral gebeurd in het donker, omdat de wasbeerhond een nachtdier is. Veel mensen hebben hem nog nooit gezien of verwarren hem met een wasbeer of das.
Hoe ziet een wasbeerhond eruit?
De wasbeerhond (Nyctereutes procyonoides) hoort bij de hondachtigen. Hij is groter dan een wasbeer: ongeveer 50–55 cm lang, met een staart van zo’n 15 cm. Zijn vacht is geelbruin en hij heeft een opvallend zwart masker rond de ogen. Oorspronkelijk komt hij uit Oost-Azië, maar hij verspreidt zich snel door Europa omdat hij zich makkelijk aanpast.
Wat eten ze en waar leven ze?
Wasbeerhonden zijn echte alleseters. Ze eten vruchten, knollen, noten, maar ook hagedissen, knaagdieren, vissen, vogels, afval en aas. Ze leven graag in vochtige gebieden zoals moerassen, rietvelden en bossen, en kunnen goed zwemmen. In Nederland komen ze vooral voor in Friesland, Drenthe, de Kop van Overijssel en steeds vaker in Flevoland. Af en toe worden ze ook gezien in Noord-Holland, Zeeland en Limburg.
Hebben ze natuurlijke vijanden?
Wasbeerhonden hebben weinig natuurlijke vijanden. Af en toe worden ze gepakt door een wolf, vos, wilde kat of oehoe. De mens vormt de grootste bedreiging: ze worden bejaagd om schade aan de natuur te beperken. Wasbeerhonden zijn namelijk geen inheemse soort, maar jagen wel op de inheemse soorten in Nederland. Ook verkeer, ziektes zoals hondsdolheid en lintworm, en strenge winters zorgen voor veel sterfte.
Is de wasbeerhond beschermd?
Nee. De wasbeerhond is een exoot: een soort die niet thuishoort in de Nederlandse natuur en schade kan veroorzaken aan het ecosysteem. Daarom is hij niet beschermd. Daarnaast kan hij ziektes en parasieten verspreiden, wat zijn slechte imago versterkt.
