#iktestmee verhalen van inwoners

Hieronder leest u verhalen van inwoners die meedoen aan de Pilot Grootschalig testen.

Poster #iktestmee - Judy

In Dronten is het mogelijk om je -ook zonder klachten- te laten testen op corona. Judy Koopman doet mee aan de grootschalige test. ‘Niet voor mezelf. Maar voor het grote goed, bij gebrek aan een minder zoetsappige term.’ Ze hoopt dat de pilot in Dronten zorgt voor meer informatie over verspreiding en dus ook de bestrijding van het coronavirus. ‘Als ik daar iets aan kan bijdragen, dan doe ik dat.’ 

De 65-jarige Judy heeft onder meer de zenuwziekte MS en verschillende vormen van reuma. Daardoor is zij buitenshuis aangewezen op een scootmobiel. ‘Ik ben al bijna 20 jaar actief binnen de stichting Onder Dak, momenteel als voorzitter. Daarnaast zet ik me in voor de Adviesraad Sociaal Domein Dronten (ASD). Ook help ik mensen met een beperking met bijvoorbeeld het aanvragen van hulpmiddelen.’

Nauwelijks bezoek

Mede vanwege haar MS doet Judy haar mondkapje al op voor ze de voordeur uit gaat. ‘In het appartementencomplex waar ik woon zijn al meerdere coronabesmettingen geweest’, zegt ze. ‘Ik neem het zekere voor het onzekere.’ Niet dat Judy nu veel buiten komt. ‘Twee of drie keer per week ga ik ’s ochtends om 7 uur al naar de supermarkt. Dan is het daar nog lekker rustig. Thuis ontvang ik nu nauwelijks bezoek.’ Binnenkort is een van haar vier kleindochters jarig. ‘Ik bel haar en dan kom ik in mijn eentje langs op een andere dag langs.’ 

De inwoonster van Dronten ziet ook voordelen van de huidige situatie. ‘Als ik bij mijn kleindochter ben voor haar verjaardag, kan ik haar alle aandacht geven. Normaal is het zo druk dat ik haar nauwelijks zie of hoor.’ Sowieso vindt Judy het fijn dat mensen in deze tijd veel bewuster in gesprek gaan met anderen. ‘We moeten er ook zelf iets van maken, vind ik.’

Zwaar

Dat neemt niet weg dat ze ziet dat de lockdowns voor veel mensen erg zwaar is. ‘Voor ouders, die én moeten werken én moeten zorgen dat hun kinderen het schoolwerk doen. Maar ook voor mensen met psychische aandoeningen. Het isolement is een drama voor ze. En je zal nu maar 16 zijn…’ 

Zelf redt ze het privé prima. Maar dat het gezellige kwartiertje bijpraten voor een vergadering of bijeenkomst wegvalt, omdat er nu digitaal wordt vergaderd, dat vindt Judy wel lastig. ‘De menselijke kant van werken valt daarmee helemaal weg. Even ontspannen bijpraten vind ik ook niet te doen, via Teams of Skype.’ 

Zodra zij aan de beurt is, laat Judy zich vaccineren. Ze probeer begrip op te brengen, voor mensen die dat niet doen. ‘Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Wel vind ik het moeilijk dat er mensen zijn die zich laten beïnvloeden door zeer twijfelachtige bronnen. Dat de algoritmes van sociale media je steeds verder in die fuik trekken, is zorgelijk.’ 

Opbouwen

Judy verwacht, dat we nog wel even aan maatregelen gebonden zijn. ‘Het zou wel heel goed zijn, als de scholen weer snel open kunnen.’ Voor de wat verdere toekomst, koestert ze de hoop dat de felheid tussen voor- en tegenstanders van de maatregelen afvlakt. ‘Er zullen diepe littekens achterblijven na deze periode. Failliete bedrijven, werkloosheid, kaalslag in de winkelstraten. We zullen met zijn allen heel creatief moeten zijn om dat allemaal op te lossen. Gelukkig is een land er nog nooit slechter van geworden, om het met elkaar allemaal weer op te bouwen.’

Poster #iktestmee - Geert

In Dronten is het mogelijk om je -ook zonder klachten- te laten testen op corona. Geert hoopt dat zoveel mogelijk dorpsgenoten zich laten testen. ‘Ik geloof echt dat hoe sneller we meer inzicht hebben in de verspreiding van corona, hoe eerder we onze vrijheid terugkrijgen.’

Die vrijheid is voor Geert enorm belangrijk. Vrienden en familie een knuffel kunnen geven, reizen, uit eten gaan, een terrasje pakken: hij mist het allemaal heel erg. ‘Corona leert ons onder andere, dat ons leven niet zo maakbaar is als we dachten. We hebben niet alles in de hand. Maar: we kunnen er wel alles aan doen, om te zorgen dat er zo min mogelijk slachtoffers zullen zijn. En dat we terug kunnen naar het normale leven.’ 

Meningenmachine

De 35-jarige heeft weleens moeite met de meningenmachine, die bij elk nieuws rondom corona op gang komt. Hij vertrouwt erop, dat de experts van het RIVM en het OMT naar eer en geweten handelen. ‘Dat wil niet zeggen, dat ik de maatregelen leuk hoef te vinden. Het is bijvoorbeeld erg moeilijk om te zien, wat de gevolgen voor ondernemers en de horeca zijn. Desondanks voel ik als mens een bepaalde verantwoordelijkheid. Daarom houd ik mij zoveel mogelijk aan de regels’. 

Dat betekent niet dat Geert alles maar voor zoete koek slikt. ‘Ik onderzoek wat de feiten zijn. Dat is overigens niet eenvoudig, in deze tijd. Het is ook heel begrijpelijk dat er mensen zijn, die twijfels hebben. Het vaccin is bijvoorbeeld veel sneller dan normaal ontwikkeld. Ik vind dat zelf vooral een knappe prestatie, waar heel veel wetenschappers met flinke budgetten de koppen bij elkaar staken.’ 

Eigen ervaring

De inwoner van Dronten weet uit persoonlijke ervaring, hoe het is om corona te hebben. ‘In maart kreeg ik koorts, en moest ik opeens heel veel en heftig hoesten. Ik was ook benauwd. Ik mocht mij toen niet laten testen. Maar toen ik mijn reuk en smaak verloor, wist ik hoe laat het was.’ In september bleek uit een bloedonderzoek, dat er inderdaad antistoffen in zijn bloed zaten. 

Geerts schoonzus kwam zelfs op de intensive care terecht, vanwege corona. ‘Zij was zo benauwd, dat ze bij de geringste inspanning al geen adem meer kreeg.’ Inmiddels gaat het beter met haar, hoewel ze nog steeds een aantal keer in de week naar de revalidatie gaat. Een kennis op leeftijd is overleden aan corona.

‘Maar ik denk dat we beter kunnen genieten van het leven, dan dat we leven in angst. Laten we er daarom samen de schouders onder zetten.’ Geert denkt niet dat corona ooit helemaal verdwijnt. ‘Wel denk ik, dat het beheersbaar wordt, net als in het verleden met andere virussen gebeurde.’ 

Geert hoopt, dat het voorjaar perspectief biedt. ‘Dat we dan al wat meer vrijheid kunnen hebben.’ En wie hij als eerste gaat knuffelen, als corona uiteindelijk naar de achtergrond verdwijnt? ‘Mijn moeder. Zij heeft een zwakke gezondheid. Ik heb haar al sinds maart geen knuffel kunnen geven. Dus daar sta ik absoluut als eerste op de stoep!’ 

Poster #iktestmee - Betty

Betty Dekker (79) doet mee met de proef grootschalig testen in Dronten. ‘Het is belangrijk dat er onderzoek wordt gedaan naar het coronavirus. Ik doe dus mee voor het algemeen belang.’ Ze vertelt welke impact de coronamaatregelen op haar leven hebben. ‘Ik vind het vooral een heel stille tijd.’ 

‘Ik had voordat de coronacrisis uitbrak een heel actief leven. Dat heb ik nog steeds wel, maar nu op een andere manier. Als vrijwilliger bij het Hospice in Dronten had ik veel contact met de gasten. Er zijn zoveel regels en ja, ik behoor gezien mijn leeftijd toch tot de risicogroep. Dus vind ik het fijn om iets meer afstand te hebben en dat lukt als gastvrouw heel goed. Zo kan ik toch van betekenis zijn.’ 

Op de bonnefooi

‘Verder ben ik ook vrijwilliger bij inloophuis De Herberg. Alle activiteiten liggen stil door corona. Er is geen inloop met koffie, maar ook in deze tijd zijn we er voor onze gasten. We houden allemaal met een aantal van hen contact. Voor Kerst hebben we twee keer een attentie gebracht. Mensen waren echt blij dat ze iemand zagen en vragen je dan toch even binnen.’ 

‘Het is een heel stille tijd. Ik tennis twee keer per week en voorheen ging ik gewoon naar de tennisclub om te dubbelen. Je hoefde nooit af te spreken, want er waren op drie vaste ochtenden per week altijd wel minimaal vier banen beschikbaar. Er waren ook altijd mensen om mee tennissen of koffie mee te drinken. Nu moet je echt afspreken, maar ik merk dat ik geen energie heb om eerst iemand te bellen. Ik ga er veel liever gewoon op de bonnefooi heen.’

Lekker fietsen

‘Fietsen kan gelukkig nog wel in deze tijd en dat doe ik nu eenmaal ontzettend graag. Vorige jaar fietste ik met een vriendin van Elburg naar Friesland. We overnachtten in Koudekerke en in Wolvega. Die eerste dag hebben we toch zo’n 90 kilometer gefietst. Toen ik een tijdje later in mijn eentje naar Groote Keeten bij Callantsoog wilde fietsen, vond mijn man dat toch iets te gek. Hij zette me halverwege af, maar de volgende dag fietste ik alleen terug. Ik heb dan een heerlijke dag! Op de fiets voel ik me vrij. Ik geniet van het uitzicht en ik hoef lekker niet te denken.’ 

‘Dat vind ik wel prettig, want het is toch een moeilijke tijd waar we nu met zijn allen in zitten. Eenzaam voel ik me niet. Ja, er zijn natuurlijk zijn wel eens momenten dat ik me een beetje alleen voel. Maar dan zoek ik andere dingen om te doen. Zo lees ik nu het boek De ontdekking van Urk. Heel interessant. Verder probeer ik zoveel mogelijk in contact te blijven. Het is fijn als ik straks weer spontaan kan afspreken.’ 

Poster #iktestmee - Gert

Dronten doet mee aan de pilot grootschalig testen. Inwoners met én zonder corona-gerelateerde klachten mogen zich vrijblijvend laten testen. ‘Het virus veroorzaakt veel verdriet en ellende’, zegt Gert Talens uit Dronten. ‘We hebben als mensen de taak COVID-19 zoveel mogelijk in te dammen. Alleen met het vergaren van zoveel mogelijk kennis, komt er einde aan deze donkere periode.’ 

Gert is zelf net een paar weken weer 100 procent gezond verklaard. Hij worstelde maandenlang met de nasleep van een corona-infectie. Hij raakte besmet aan het begin van de eerste golf. Waarschijnlijk door een collega, die snotterend terugkeerde van een vakantie in Spanje. ‘Daar dacht je toen nog niks van, er was nauwelijks iets bekend.’ Gert had maandenlang last van pijn op de borst, benauwdheid en ademhalingsproblemen. Gelukkig heeft hij inmiddels zijn werk als docent aan Saxion Hogeschool in Deventer weer kunnen oppakken, zij het grotendeels digitaal. 

De inwoner van Dronten denkt dat het heel goed is dat er een pilot met grootschalig testen is. ‘Ook vanwege de logistieke uitdagingen die daarbij komen kijken.’ Hij hoopt bovendien dat de pilot inzichten biedt voor het grootschalig vaccineren. ‘Want het is nogal een opgave, om zo snel mogelijk alle Nederlanders te vaccineren. Dat vraagt om een strakke organisatie.’ 

Moeilijk

Natuurlijk hoopt Gert nog meer, dat de test in Dronten bijdraagt aan de snelle bestrijding van het coronavirus. Ook hij vindt het moeilijk, om zijn familie en vrienden zo weinig te zien. ‘Mijn ouders zijn ver in de 80. Ik zou graag vaker naar ze toe gaan.’ Voor zijn beide zoons van 16 en 19 jaar oud vindt hij de huidige situatie ook niet makkelijk. ‘Ik gun ze, dat ze kunnen ontdekken wie ze zijn. En dan met dezelfde vrijheid en onbevangenheid die ik had. Daar horen sociale contacten bij.’

De 53-jarige weet dat wetenschappers al veel langer waarschuwen voor mogelijke pandemieën. ‘We zijn rap bezig de ecosystemen te vernietigen, en daarmee ook onszelf. We leven met grote aantallen mensen op kleine oppervlaktes, en putten de natuur uit. Terwijl we afhankelijk zijn van die natuur. Maar dat strookt niet met ons idee dat het leven maakbaar is, en we niet alles zomaar naar onze hand kunnen zetten.’ 

Aan de ene kant vreest Gert, dat veel mensen na de coronacrisis op oude voet doorgaan. ‘Drie keer per jaar met het vliegtuig op vakantie, een kilo kip kopen voor een paar euro. Dat soort zaken, daar moeten we echt mee stoppen. We moeten anders omgaan met de natuurlijke bronnen van deze wereld, maar bijvoorbeeld ook met armoede. Ons individualisme moet plaatsmaken voor een focus op het belang van het collectief.’ 

Wetenschap

Aan de andere kant ziet hij, dat de wereld voor het eerst in lange tijd weer écht luistert naar de wetenschap. ‘Wetenschappers verkondigen geen mening, maar doen onderzoek naar de feiten. Ik heb vertrouwen in hun capaciteiten.’ Dat wil niet zeggen, dat Gert geen begrip heeft voor mensen met twijfels of vragen over corona. ‘Zelf ben ik ook kritisch. Het is zaak jezelf goed te laten informeren, over alles wat er speelt. Maar ik vind ook: maatregelen moet je volgen. Punt.’ 

Ondanks dat Gert zelf besmet raakte met het virus, voelt hij mee met de mensen die het hardst worden getroffen door de maatregelen. ‘Ik heb makkelijk praten, mijn inkomen blijft gewoon komen. Maar man, wat een drama voor de horeca en ondernemers, die zich afvragen of hun bedrijf het wel redt. Dat moet je niet bagatelliseren.’ Hij hoopt mede voor hen, dat zoveel mogelijk Drontenaren meedoen aan #iktestmee. ‘Zodat we zoveel mogelijk leren over het virus, en vooral hoe we het kunnen terugdringen.’  

Poster #iktestmee - Lotte

Dronten doet mee aan de pilot grootschalig testen. Inwoners met én zonder coronagerelateerde klachten mogen zich vrijblijvend laten testen. De 20-jarige Lotte Monsma: ‘Ik doe mee voor een ander’.

‘Ik werk in de gehandicaptenzorg, met een heel kwetsbare doelgroep dus’, vertelt Lotte. ‘Als ik besmet raak met het coronavirus, is de kans groot dat ik daar zelf niet heel veel last van heb. Ik kan het virus zelfs ongemerkt bij me dragen. Ik wil er alles aan doen om corona niet over te brengen op bewoners, dus als preventief testen daarin kan helpen… doe ik dat.’

Vaker laten testen

Lotte werkt op een woongroep met mensen met een licht verstandelijke beperking en agressie problemen. ‘Onze cliënten zijn heel erg met het coronavirus bezig. Ze hebben het er elke dag over. We eten normaal gesproken met de gehele groep. Nu eten we met twee cliënten aan tafel, die elke week wisselen. De rest van de bewoners eet op hun kamer. Dit soort maatregelen hakt er wel in.’ 

Ze liet zich de afgelopen maanden al vaker testen. ‘Ik ben de tel kwijtgeraakt… Ja, ik ben heel voorzichtig. Als mijn neus ook maar een beetje verstopt zit, maak ik een afspraak bij de teststraat. Het is even een vervelend gevoel, maar het is gewoon even een kwestie van op je tanden bijten. Na 3 seconden ben je alweer klaar en kun je naar huis toe.’ 

Positief blijven

Net als voor veel jongeren hakken de coronamaatregelen er bij Lotte ook goed in. ‘Het maakt me ook wel eens somber. Ik zou bijvoorbeeld naar het concert van de Vrienden van Amstel Live gaan. In plaats in een volle zaal mee te zingen, was ik er online bij. Een prima alternatief, maar ik had er natuurlijk veel liever gewoon heen gewild. En dan de volgende dag lekker moe wakker worden, haha.’  

Lotte probeert er het beste van te maken en zich vooral niet mee te laten sleuren in een negatieve spiraal. ‘Daar moet je echt voor oppassen vind ik, want dan is het moeilijk om er weer uit te komen. Ik zie het zo: ik ben jong en ik zit in een mooie positie voor als ik wel besmet zou raken. Maar ik doe er alles aan om dat te voorkomen. Ik kijk vooral naar wat er nog wél kan. Geen feestjes met twintig man, wel lekker in het bos wandelen met een vriendin en de hond. Het zit hem in de kleine dingen en die waardeer ik nu meer dan ooit.’