Agrarische sector
Dronten in perspectief
Vanuit de lucht is de duidelijke landschappelijke structuur van Dronten en haar kernen Swifterbant en Biddinghuizen te zien. Het stedelijk gebied ingebed in bossen en het uitgestrekte landelijk gebied. Kenmerkend is de openheid van het buitengebied dat voor Nederlandse begrippen een grootschalige verkaveling heeft.
De kernen van de gemeente Dronten: Biddinghuizen, Dronten en Swifterbant.
Ontstaangeschiedenis
De gemeente Dronten beslaat een groot deel van Oostelijk Flevoland, de derde IJsselmeerpolder, waarvan de dijk op 13 september 1956 werd gesloten. De polder werd ‘droog’ verklaard op 29 juni 1957.
In het ontstaan ervan vertoonde de polder veel gelijkenis met de Noordoostpolder. Bevatten de eerste plannen van 1954 naast Dronten en Lelystad nog 10 woonkernen, uiteindelijk werd, naast Lelystad, Dronten als streekverzorgend centrum met twee lokaal- woonverzorgende kernen Biddinghuizen en Swifterbant ontwikkeld. Door toenemende schaalvergroting steeg de gemiddelde bedrijfsgrootte van 24 ha in de Noordoostpolder naar 35 ha in Oostelijk Flevoland.
Oostelijk Flevoland werd in twee polderafdelingen met polderpeilen van resp. 5,20 m en 6,20 m beneden N.A.P. verdeeld. De hoge zuidoostelijke afdeling wordt bemalen door het elektro gemaal Lovink nabij Harderwijk en deels door elektro gemaal Colijn in Ketelhaven. De lage noordwestelijke afdeling wordt bemalen door diesel gemaal Wortman bij Lelystad en door twee van de drie pompen van gemaal Colijn. Om van een kale moddervlakte tot beteeltbare grond te komen is er toen op grote schaal riet gezaaid. Riet zorgde voor extra verdamping. De dienst der Zuiderzeewerken en later de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (ingesteld op 10 december 1962) hebben de plannen voorbereid en uitgevoerd. De bewoning is begonnen met min of meer tijdelijke nederzettingen in Ketelhaven (1957) en Roggebotsluis (1958).
De bodem bestond uit klei, zware en lichte zavel en zand. Het grootste deel van de bodem is als akkerbouw in gebruik, daarnaast komen weidebouw, gemengde en fruitteelt bedrijven voor.
De uitgifte van de landbouwbedrijven geschiedde voornamelijk in pacht en mindere mate in erfpacht en sporadisch in eigen beheer en startte in 1962.
In tegenstelling tot de Noordoostpolder, waar de pachterswoningen in twee lagen met een kap werden gebouwd bouwde men in Oostelijk Flevoland de woningen als een semi-bungalow met één woonlaag en een kap. En de landarbeiderswoningen werden niet meer buiten, maar in de kernen gebouwd. De boerderijen werden langs de wegen op de kop van de kavels gesitueerd, meestal in groepen van twee, drie of vier bijeen.
Het beeld van de bedrijfsgebouwen veranderde in de loop van de uitgifte. In het begin werden met prefab elementen de zgn. schokbeton schuren als montagebouw gebouwd. Dakpannen werden vervangen door Eternit golfplaten en door andere spanttechniek konden kleinere (flauwere) dakhellingen worden gerealiseerd.